ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ

Άν ήσουν χάδι, θα ήσουν το πιο τρυφερό.

Άν ήσουν χαμόγελο, θα ήσουν το πιο γλυκό.

Άν ήσουν αστέρι, θα ήσουν το πιο φωτεινό.

Άν ήσουν άγγελος, θα ήσουν ο φύλακάς μου και

άν ήσουν μονοπάτι, θα ήσουν αυτό που θα με οδηγούσε στο σωστό δρόμο.

Χρόνια πολλά μανούλα και ευχαριστώ που είσαι για εμένα όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη.

 

Από τη μάνα του Θεού πήρες αυτή τη χάρη

και από το είναι σου και εσύ βγάζεις μαργαριτάρι.

Γεννάς ψυχή, γεννάς κορμί καρδούλα που χτυπάει

βγάζεις ότι πιο όμορφο που ο νούς δεν το χωράει.

Σαν περπατήσει το θωρείς και το γλυκοκοιτάζεις

και μες στα σύννεφα πετάς γλυκά σαν τ” αγκαλιάζεις.

Σου λέω λοιπόν σ’ευχαριστώ σήμερα στη γιορτή σου,

παντοτινά θα σ’αγαπώ και η σκέψη μου μαζί σου.

 

Την πιο μεγάλη αρετή έχεις εσύ στον κόσμο

κι” όταν περνάς μοσχοβολάς βασιλικό και δυόσμο.

Φτάνει να ξέρεις τι θα πεί μάνα σαν σε φωνάζουν,

μάτια και χέρια τρυφερά σαν σε σφιχταγκαλιάζουν.

Χρόνια πολλά σου εύχομαι σήμερα στη γιορτή σου,

με μια αγκαλιά δύο φιλιά και αγάπη…..το παιδί σου.

Χρόνια πολλά σου εύχομαι μανούλα απ” την καρδιά μου

που είσαι σώμα και ψυχή παντοτινά κοντά μου.

Όλα τα άνθη του αγρού σε εσένα τα χαρίζω,

και πως πολύ σε αγαπώ γλυκά σου ψυθιρίζω.

 

Μανούλα μου χρόνια πολλά, χρόνια ευτυχισμένα,

χρόνια γεμάτα από χαρά και γέλιο στολισμένα.

Μονάχα κάτι θα σου πω σήμερα στη γιορτή σου,

πως είναι δώρο απ” το Θεό να είμαι το παιδί σου.

 

Είσαι η πιο καλή μητέρα.

Είσαι η πιο γλυκιά μαμά.

Αυστηρή γίνεσαι μάνα όταν κάνω ζαβολιά.

Κάθε χρόνο στη γιορτή σου, θα σου λέω σ” αγαπώ

και για όλα όσα μου δίνεις πως πολύ σ” ευχαριστώ.

 

Σήμερα στη γιορτούλα σου λουλούδια σου χαρίζω,

χαίρομαι όταν χαίρεσαι κι” όταν πονάς δακρύζω.

Είσαι το λιμανάκι μου, είσαι η συντροφιά μου,

να” σαι γερή και δυνατή μανούλα μου γλυκιά μου.

Νιώθω πως όταν μου γελάς σε πούπουλα πως μ” έχεις

μανούλα μου σ” ευχαριστώ που τόσο με προσέχεις.

Το όνομά σου το γλυκό μες στη καρδιά κρυμμένο

και με κορδέλα ολόχρυση το έχω τυλιγμένο.

 

Εσύ μου έδωσες ζωή, στοργή, φροντίδα, αγάπη,

μου “μαθες ν” αγωνίζομαι, να προσπερνώ τα λάθη.

Μου χάρισες το είναι σου  και όλη τη ζωή σου

και εγώ σου δίνω μια καρδιά σήμερα στη γιορτή σου.

Είναι αυτή που έπλασες με τα δικά σου χέρια,

μαζί με την αγάπη μου που φτάνει ως τ” αστέρια.

"Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες όπου κι αν βρίσκονται"

Σε όλα τα πέρατα τής γής
σε όλη την οικουμένη
στείλτε ευχές-χρόνια πολλά
μιά μάνα περιμένει !!

Σού έδωσε το πρώτο της χαμόγελο
σ' επήρε αγκαλιά της
σου χάρισε τα χάδια της
και τα γλυκά φιλιά της !!

Σέ κούναγε ασταμάτητα
σάν έβγαζες δοντάκια
και σε γλυκονανούριζε
μέ όμορφα τραγουδάκια !!

Τα πρώτα λογάκια σ' έμαθε
εσύ να ξεστομίζεις
αυτή σε πρωτοδίδαξε
τουμπίτσες να γυρίζεις!!

Στά πρώτα σου τα βήματα
ήταν η συντροφιά σου
σάν μάθαινες αλφάβητο
έγινε η διδασκάλισσά σου !!

Τα δάκρυά σου εσκούπισε
από τα υγρά σου μάτια
σπάζοντας το παιγνίδι σου
κάνοντας δυό κομμάτια !!

Κι όταν εσύ αρρώσταινες
αυτή στό προσκέφαλό σου
γιά να ελέγχει ολονυχτίς
πώς πάει ο πυρετός σου !!

Το πρώτο δοντάκι π' έχασες
σου τ' έβαλε στό χέρι
μ' αυτό η νεράϊδα η καλή
καλούδια νά σου φέρει !!

Σάν μάθαινες ποδήλατο
φύλακας αγγελός σου
κι ας είχε στην τσεπούλα σου
βάλει το φυλακτό σου !!

Σ' έβλεπε νά ανασταίνεσαι
εσύ να μεγάλώνεις
τα ρούχα να μικραίνουν
γιατί εσύ ψηλώνεις !!

Μαζί σου όταν διάβαζες
κι ήσουν αγχωμένη
κι όταν τά' βρησκες δύσκολα
δίπλα σου η καημένη !!

Ποτέ δέν βαρυγκόμισε
γιαί ήσουν η ζωή της
κομμάτι από τήν σάρκα της
τήν ίδια τήν ψυχή της !!

Αυτό το γενναίο πρόσωπο
είναι μονάχα η μάνα
ίσως τήν λένε Έμιλυ-Τασία
Μαρία-Έλενη-Αγγελική ή Άννα !!

Δέν παίζει ρόλο τ' όνoμα
η γιορτή της είναι μία
δείξτο της λοιπόν σήμερα
εσύ με προθυμία !!

Τα δώρα δέν αρκούν ποτέ
γιά να της ξεπληρώσεις
γιά εσένα ότι έκανε
φιλιά όμως να της δώσεις !!

Και η ζεστή σου η αγκαλιά
είναι ο θησαυρός της
πού έχει τον γιό-την κόρη της
σάν μάνα στο πλευρό της !!

Πολλά τα ποιήματα γι' αυτή
κι άσε τα τραγούδια
τα βάζα εστολίστηκαν
μέ κάθε λογής λουλούδια !!

Όμως δέν αρκούν χρόνια πολλά
στίς δεκατρείς τού Μάη
καθημερινά ο καθένας μας
την μάνα να τιμάει !!

Καθημερινά το Σ' αγαπώ
εσύ να ψιθυρίζεις
και στή γλυκειά μανούλα σου
να το υπενθυμίζεις !!

Σήκωσε το ακουστικό
αν είσαι μακριά της
θα τα σκουπίσει μόνη της
αυτή τα δάκρυά της !!

Μά νοερά είναι δίπλα σου
γι' αυτό τήν λέν μανούλα
παίρνει ζωντάνια-δύναμη
ακούγoντας μία γνωστή φωνούλα !!

Αν όμως δέν υπάρχει πιά
και είναι πεθαμένη
γονάτισε στόν τάφο της
εκείνη περιμένει......!!!

Χάϊδεψε το μνήμα της
εκείνη θα σε νοιώσει
ίσως σού δώσει συμβουλή
ίσως να σε μαλώσει !!

Μονάχα πρόσεχε μήν κλαίς
σκούπισε εσύ τα δάκρυά σου
τί κι άν είναι μακριά?άν ....έφυγε??
υπάρχει στήν καρδιά σου !!

Μανούλες υπάρχουνε πολλές
να γράψεις γι' αυτές όλες
χρειάζεσαι μελάνι αρκετό
και πάρα πολλές κόλες !!

Στήν κάθε μανούλα χωριστά
στέλνω τα χρόνια πολλά μου
με όλη τήν αγάπη μου
και μέσα από τήν καρδιά μου !!

Χρόνια πολλά μανούλες μας
με υγεία και ευτυχία
αξίζετε παράσημα
και πάρα πολλά βραβεία !!

Στήν μάνα τή Νέγρα ,τη Λευκή
στή Χριστιανή την Μουσουλμάνα
σε όποια ράτσα και φuλή
στήν κάθε μία επί γής πού έχει γίνει μάνα!!

Στήν μάνα την αλλοδαπή
στήν μάνα πού υποφέρει
τί μέλλει γενέσθαι αύριο
κι η μέρα τί θα φέρει !!

Στήν μάνα τήν ανήμπορη
στού πόνου το κρεββάτι
σκουπίζει όταν έρχεσαι
το δάκρυ από το μάτι !!

Στήν μάνα τήν κατάκοιτη
σε οίκο ευγηρίας
διακρίνεις πάνω στό πρόσωπο
χαρακτηριστικά κυρίας !!

Στέλνω εγκάρδιες ευχές
στίς μαυροφορεμένες μάνες
γι' αυτές πού χτύπησαν πρόωρα
τού θάνατου οι καμπάνες !!

Πού ακόμα και σήμερα
γιορτάζουν κλαμμένες
γιατί ο Χάρος ασυλλόγιστος
τίς έχει πληγωμένες !!

Μόνο της μάνας η καρδιά
ξέρει να υπομείνει
φτώχεια, δυστυχία, πόνο,πίκρα
την κούραση αυτή να καταπίνει !!

Είστε του καθενός παιδιού
κρυφή αδυναμία
γιατί εδώ πάνω στη γή
μάνα υπάρχει ΜΙΑ !!

Μ άννα
Α υτό
Ν ά διαβάσεις
Α πό μένα !!!

Ποιήματα για τη γιορτή της μητέρας

Εδώ θα παρουσιάσω τα ποιήματα που βρήκα στο διαδίκτυο και μου άρεσαν  για τη γιορτή της μητέρας

Ο υπερκινητικός δάσκαλος έχει δημοσιεύσει ένα πολύ ωραίο αφιέρωμα στη γιορτή της μητέρας εδώ

Είπαν του ήλιου “γιορτάζει η μάνα”
κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.
Είπαν της θάλασσας “γιορτάζει η μάνα”
κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.
Το ‘μαθαν τα πουλιά, “γιορτάζει η μάνα”
και το τραγούδι τους ξεχείλισε πλημμύρα.
Το ‘μαθαν τα άνθη, “γιορτάζει η μάνα”
και μοσχοβόλησε η πλάση χίλια μύρα.
Τ’ άκουσε η βροχή, αλλά δεν έκλαψε
δάκρυ δεν κάνει να κυλήσει αυτή τη μέρα.
Τ’ άκουσε ο ουρανός κι άνοιξε διάπλατα
πείτε ευχές, μύριες ευχές για τη μητέρα

                                                                                                         

       “Η Μάνα”,

                                                                                                      Γεώργιος Μαρτινέλλης

«Μάνα» κράζει το παιδάκι,
«Μάνα» ο νιος και «Μάνα» ο γέρος,
«Μάνα» ακούς σε κάθε μέρος,
α! τι όνομα γλυκό.

Τη χαρά σου και τη λύπη,
με τη μάνα τη μοιράζεις,
ποθητά την αγκαλιάζεις,
δεν της κρύβεις μυστικό.

Εις τον κόσμον άλλο πλάσμα,
δεν θα βρεις να σε μαντεύει,
σαν τη μάνα που λατρεύει,
σαν τη μάνα που πονεί.

Την υγειά της, τη ζωή της,
όλα η μάνα τ’ αψηφάει,
για το τέκνο π’ αγαπάει,
για το τέκνο που φιλεί.

Όπου τρέχεις, πάντα η μάνα,
με το νου σε συντροφεύει,
σε προσμένει, σε γυρεύει,
μ’ ανυπόμονη καρδιά.

Κι αν σκληρός εσύ φαρμάκια,
την ποτίζεις την καημένη,
πάντα η μάνα σ’ απανταίνει,
με τα ολόθερμα φιλιά.

Δυστυχής όποιος τη χάνει,
ο καημός είναι μεγάλος.
Σαν τη μάνα δεν είν’ άλλος,
εις τον κόσμο θησαυρός.

Κι’ όποιος μάνα πια δεν έχει,
«Μάνα» κράζει στ’ όνειρό του.
Πάντα «Μάνα» στον καημό του,
είν’ ο μόνος στεναγμός!

                                                                                                                    

  “Μάνα”,

                                                                                                            Γεράσιμος Μαρκοράς

Μάνα!.. Δε βρίσκεται
λέξη καμία
νάχει στον ήχο της
τόση αρμονία,
σαν ποιος να σ’ άκουσε
με στήθος κρύο,
όνομα θείο;

Παιδί από σπάργανα
ζωσμένο ακόμα,
με χάρη ανοίγοντας
γλυκά το στόμα,
γυρνάει στον άγγελο
που τ’ αγκαλιάζει
και μάνα κράζει.

Στον κόσμο τρέχοντας
ο νέος διαβάτης
πέφτει στ’ αγνώριστα
βρόχια τσ’ απάτης,
και αναστενάζοντας,
Μάνα μου! Λέει,
Μάνα! Και κλαίει.

Της νιότης φεύγουνε
τ’ άνθια κ’ η χάρη
τριγύρω σέρνεται
με αργό ποδάρι,
ώσπου στην κλίνη του,
σα βαρεμένος,
πέφτει ο καημένος.

Και πριν την ύστερη
πνοή του στείλει,
αργά ταράζονται
τα κρύα του χείλη,
και με το μάνα μου!
πρώτη φωνή του,
πετά η ψυχή του.

Η ΜΑΝΟΥΛΑ
Στέλιος Σπεράντσας

Ποιός την κούνια μας κουνάει,
όταν είμαστε μικράκια;
Ποιός χαμογελά στο πλάι
και γλυκά μας λέει λογάκια
και τον ύπνο προσκαλεί;
Η μαμά μας η καλή!

 

 

Τα μαλλιά μας ποιός χτενίζει;
Ποιός μας καμαρώνει, αλήθεια;
Ποιός παιχνίδια μας χαρίζει;
Ποιός μας λέει τα παραμύθια
στη φωτίτσα μας σιμά;
Η γλυκιά μας η μαμά!

 

 

Κι όταν κάποτε ένα στόμα
κάτι με θυμό μας λέει,
κι όταν παρακούμε ακόμα,
ποιός πονεί και σιγοκλαίει
κι έχει πίκρα στην καρδιά;
Πάντα η μάννα μας, παιδιά!

ΤΑ ΑΤΑΚΤΑ ΧΕΡΑΚΙΑ
Στέλιος Σπεράντσας

 

«Άτακτα χεράκια των παιδιών,
όλα μου τα κάνετε άνω κάτω.
Παν΄τα σπίρτα πάλι απ’ το κουτί.
Χτες μου κομματιάσατε ένα πιάτο.

 

 

Κάπου μου τρυπώσ’ τε τα κλειδιά.
Πώς θ’ ανοίξω τώρα το συρτάρι;
Σήμερα η κούκλα η Μαργιορή
βρέθηκε κι αυτή χωρίς ποδάρι».

 

 

Τέτοια με παράπονο μιλεί,
πάντοτε η μαμά για τα χεράκια.
Μα ύστερα ξεχνά, χαμογελά,
γέρνει, τα γεμίζει με φιλάκια.

 

 

Ξέρει η μητερούλα, πως αυτά
κάποτε θα πάψουν ν’ ατακτούνε.
Ξέρει, πως τον κόπο της μαζί
τα χεράκια αυτά θα μοιραστούνε. 

Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
Ιωάννης Πολέμης

Μισεύεις για την ξενιτιά και μένω μοναχή μου,

σύρε παιδί μου στο καλό και σύρε στην ευχή μου.
Τριανταφυλλένια η στράτα σου, κρινοσπαρμένοι οι δρόμοι,
για χάρη σου ν’ ανθοβολούν και τα λιθάρια ακόμη.

 

 

Τα δάκρυά μου να γεννούν διαμάντια σ’ ό,τι αγγίζεις
και το ποτήρι της χαράς ποτέ να μη στραγγίζεις.
Να πίνεις και να ξεδιψάς και να ‘ναι αυτό γεμάτο,
σα να ‘ναι η βρύση από ψηλά κι εσύ να ‘σαι από κάτω.

 

 

Εκεί, παιδί μου, που θα πας, στα μακρινά τα ξένα,
δίχτυα πολλά κι οξόβεργες θα στήσουνε για σένα.
Παιδί μου, αν εμένανε πάψεις να με θυμάσαι,
με δίχως βαρυγκώμηση συχωρεμένος να ‘σαι.

 

 

Κι αν πάλι το φτωχό καλύβι μας, ντροπή σου φέρνει,
ωστόσο και πάλι θα ‘μαι πρόθυμη, συχώρεση να δώσω.
Μ’ αν την πατρίδα απαρνηθείς που τη λατρεύουμε όλοι,
να ‘ναι η ζωή σου, όπου κι αν πας, αγκάθια και τριβόλοι.

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
Άγγελος Βλάχος

 

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι, αγόρι,
αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.

- Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,
μ’ αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
της μάνας σου να φέρεις την καρδιά
να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου.

 

 

Τρέχει ο νιος, τη μάνα του σκοτώνει
και την καρδιά τραβάει και ξεριζώνει.
Και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει
και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη.

 

 

Κυλάει ο νιος και η καρδιά κυλάει
και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.
Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:
- Εχτύπησες, αγόρι μου; και κλαίει!

ΜΑΝΑ
Γεράσιμος Μαρκοράς

 

Μάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία
να’ χει στον ήχο της τόση αρμονία,
σαν ποιός να σ’ άκουσε με στήθος κρύο,

 

όνομα θείο;

 

 

Παιδί από σπάργανα ζωσμένο ακόμα,
με χάρη ανοίγοντας γλυκά το στόμα,
γυρνάει στον άγγελο που τ’ αγκαλιάζει
και Μάνα! κράζει.

 

 

Στον κόσμο τρέχοντας ο νέος διαβάτης
πέφτει στ’ αγνώριστα βρόχια τσ’ απάτης,
και αναστενάζοντας, Μάνα μου! λέει,
Μάνα! και κλαίει.

 

 

Της νιότης φεύγουνε τ’ άνθια κ’ η χάρη
τριγύρω σέρνεται με αργό ποδάρι,
ώσπου στην κλίνη του, σα βαρεμένος,
πέφτει ο καημένος.

 

 

Και πριν την ύστερη πνοή του στείλει,
αργά ταράζονται τα κρύα του χείλη,
και με το Μάνα μου! πρώτη φωνή του,
πετά η ψυχή του.

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ

Κική Δημουλά

Το μικρό μου παιδί
σοβαρή αταξία έκανε πάλι.
Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε,
σκούντησε με το χέρι του
το κρεμασμένο
στον τοίχο τ’ ουρανού
κόκκινο πιάτο,
κι έχυσε όλο το φως επάνω του.

Ο Θεός απόρησε
που είδε τον ήλιο
ντυμένο ρούχα παιδικά
να κατεβαίνει τρέχοντας
της φαντασίας μου τη σκάλα
και να έρχεται σε μένα.

Κι εγώ κάθομαι τώρα
και μαλώνω αυστηρά
το μικρό μου παιδί,
ενώ κλέβω κρυφά
τον χυμένο επάνω του ήλιο.

ΓΥΡΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
Στέλιος Σπεράντσας

Τη δουλειά τελειώσαμε
με καλή καρδιά.
Κλείστε τα βιβλία σας
τώρα πια, παιδιά!

Ώρα για το σπίτι μας,
ώρα ευλογημένη.
Το τραπέζι στρώθηκε
και μας περιμένει!

Πάμε στης μανούλας μας
τη ζεστή αγκαλιά.
Πάμε, για να πάρουμε
δυο γλυκά φιλιά!

Να της πούμε σήμερα
με χαρά μεγάλη,
πόσα ωραία μάθαμε
στο σχολειό μας πάλι!

Μητέρα

Μητέρα λέξη μαγική
πολύτιμο πετράδι
ένα στολίδι της ψυχής

και της ζωής το χάδι.

Του κόσμου ο ήλιος και το φως
που τις καρδιές φωτίζει
κι’ ένα φιλί της η ψυχή
μ’ αγάπη πλημμυρίζει.

Μητέρα λέξη όμορφη
γλυκιά ονειρεμένη
στις δυσκολίες της ζωής
μεγάλη αγαπημένη.

Τι πιο γλυκό και όμορφο
όταν φιλί σου δίνει
και δυνατό παυσίπονο
η ευχή της που σ’ αφήνει.

Το δάκρυ της πόσες φορές
δεν κύλησε με πόνο
και πόσους αναστεναγμούς
δεν άφησε στο χρόνο.

Πόσες φορές δεν έκλαψε
δεν πόνεσε η καρδιά της
δεν βρήκες καταφύγιο
μέσα στην αγκαλιά της.

Και ο χριστός μας στο σταυρό
είπε προτού πεθάνει
την Παναγιά μητέρα μου
πρόσεχε Ιωάννη.

Η Λεμονιά Μούτα δημοσίευσε το παρακάτω όμορφο ποιηματάκι

Ποιηματάκια από την

Pitsina Crafts

Μαμάκα μου καλή,
σου στέλνω ενα φιλι
και μια μεγάααααλη αγκαλιά,
για να σου πω χρόνια πολλά!
Ένα μεγάααααλο ευχαριστώ,
απ την καρδιά μου θα σου πω,

για όλα όσα μου δίνεις,\πάντα θα σε αγαπώ5-5-11…απο τα περσυνα παιδάκια μου!!!Από το Νηπιαγωγείο  Ν Ποτίδαιας εδώ  

οτι πιο ενοιωσα γλυκο
ειν το δικο σου σ αγαπω
η πιο γλυκια η αγκαλια
η πιο αγγελικη μορφη
η πιο γνωριμη φωνη

μαμα -μανουλα-μανα

δεν ειχα αλλο πιο πολυ 
απ τη δικη σου τη στοργη
το πιο σπουδαιο φυλαχτο
ειν η δικη σου η ευχη

μαμα -μανουλα- μανα

Σήμερα στη γιορτούλα σου λουλούδια σου χαρίζω,
χαίρομαι όταν χαίρεσαι κι’ όταν πονάς δακρύζω.
Είσαι το λιμανάκι μου, είσαι η συντροφιά μου,
να’ σαι γερή και δυνατή μανούλα μου γλυκιά μου.
Νιώθω πως όταν μου γελάς σε πούπουλα πως μ’ έχεις
μανούλα μου σ’ ευχαριστώ που τόσο με προσέχεις.
Το όνομά σου το γλυκό μες στη καρδιά κρυμμένο
και με κορδέλα ολόχρυση το έχω τυλιγμένο…!!!!

ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΟΥ ΑΝΑΠΝΟΗ
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ
ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΟΥ ΑΓΓΙΓΜΑ
ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΣΟΥ ΠΟΝΟ
ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟ
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΛΕΞΗ
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΟΥ ΕΠΙΤΥΧΙΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΟΥ ΑΠΟΤΥΧΙΑ
ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΣΟΥ ΕΡΩΤΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ , Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ
ΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ :
ΝΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ
ΠΑΝΤΑ ΝΑ Σ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΚΑΙ
ΝΑ ΣΟΥ ΑΠΑΛΥΝΕΙ
ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΕΧΕΙΣ….
ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ
ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ …
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η Μ Η Τ Ε Ρ Α !!!

ΠΗΓΗ http://anthipatsouri.wordpress.com/