Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Το Ουράνιο Τόξο

Το Ουράνιο Τόξο


Ενα όμορφο παραμύθι που μιλάει για την μοναδικότητα του καθενός μας και πως αν και ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και θεωρούμε ότι δεν αξίζουμε,κάνουμε λάθος,γιατί πάντα υπάρχει κάποιος στον κόσμο που πιστεύει στην αξία μας,μας έχει στην σκέψη του,νοιάζεται για μας και μας αγαπάει. 

Το Ουράνιο Τόξο

Μια φορά κι έναν καιρό τότε που υπήρχαν νεράιδες, μάγισσες, δράκοι και ξωτικά έδωσαν και στα χρώματα ανθρώπινη λαλιά!Έτσι μια όμορφη, ανοιξιάτικη μέρα άρχισαν να φιλονικούν για το ποιο απ' όλα είναι το καλύτερο, το πιο χρήσιμο και το πιο αγαπημένο!Ας μπούμε κρυφά να ακούσουμε τι λένε....
rainbow-photography.jpg
Πράσινο:«Σαφώς και είμαι το καλύτερο χρώμα, γιατί είμαι το σημάδι της ζωής και της ελπίδας.
Επιλέχτηκα για την χλόη, τα δέντρα και τα φύλλα. Χωρίς εμένα τα ζώα θα πέθαιναν.
Κοιτάξτε λίγο στην επαρχία και θα δείτε ότι είμαι παντού».
rainbow-24-500x375.jpg
Μπλε: «Μην σκέφτεστε μόνο τη γη αλλά κοιτάξτε τον ουρανό και θαυμάστε
την θάλασσα. Ο ουρανός δίνει την ειρήνη, την ηρεμία και το νερό την ζωή.
Είμαι το χρώμα της σιωπής...!
Αντιπροσωπεύω την σκέψη και είμαι απαραίτητο για να υπάρχει εσωτερική γαλήνη
και ισορροπία Χωρίς εμένα τίποτα δεν θα ήσασταν».
hliovasilema.jpg
Κίτρινο: «Μα καλά είστε σοβαροί; Πως είναι δυνατόν να είστε εσείς οι καλύτεροι
αφού είναι φανερό πως εγώ είμαι το καλύτερο και το πιο αγαπημένο χρώμα.
Ο ήλιος, το φεγγάρι και τα αστέρια έχουν το χρώμα μου.
Φέρνω την χαρά και την ζεστασιά στον κόσμο».
double-rainbow-olson_1565_600x450.jpg
Πορτοκαλί: «Είμαι το χρώμα της υγείας και της δύναμης.
Μπορεί να είμαι λιγοστό αλλά εξυπηρετώ τις ανάγκες της ανθρώπινης ζωής.
Σκεφτείτε τις βιταμίνες που προσφέρουν τα καρότα, τα πορτοκάλια και το μάγκο.
Δείτε τι όμορφη που είναι η ανατολή και το ηλιοβασίλεμα.
Η ομορφιά τους είναι τόσο εντυπωσιακή που       
  γεμίζει ευτυχία και γαλήνη στις ψυχές των ανθρώπων»!
rainy_day____by_karil.jpg
Κόκκινο: «Σας ακούω τόση ώρα και δεν αντέχω να μην μιλήσω....!
Μικρά και ασήμαντα χρωματάκια πότε θα καταλάβετε ότι εγώ είμαι ο κυβερνήτης όλων σας!
Είμαι το χρώμα που ρέει στις φλέβες όλων των ζωντανών οργανισμών... είμαι η ζωή.
Είμαι το χρώμα του κινδύνου, της ανδρείας, του πόθου και της αγάπης!
Οι Βασιλιάδες με έχουν επιλέξει γιατί είμαι σημάδι αρχής, φρόνησης και δύναμης!
Είμαι το καλύτερο... τελεία και παύλα»!
Μετά την τελευταία δήλωση του κόκκινου τα αίματα άναψαν και τα χρώματα άρχισαν να φωνάζουν και να διαπληκτίζονται έντονα.
rainbow-8-500x375.jpg
Ξαφνικά τους τρόμαξε μια αστραπή, ακούστηκε μια βροντή και άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς.
Τα χρώματα μαζεύτηκαν φοβισμένα σε μια άκρη προσπαθώντας να αποφύγουν τις σταγόνες της βροχής.
Η βροχή οργισμένη άρχισε να φωνάζει στα χρώματα λέγοντας τους:«Ανόητα χρώματα! Γιατί μαλώνετε και προσπαθείτε να αποδείξετε ποιος από εσάς είναι ο καλύτερος;
Δεν ξέρετε ότι ο καθένας από εσάς υπάρχει για έναν ειδικό σκοπό και αυτό σας κάνει μοναδικά και διαφορετικά; Ενώστε τα χέρια σας και ελάτε σε μένα»!
Τα χρώματα υπάκουσαν στην βροχή και ένωσαν τα χέρια τους.
rainbow-23-500x446.jpg
Η βροχή συνέχισε: «Από τώρα και στο εξής μετά από κάθε βροχή θα ενώνετε τα χέρια σας και θα τεντώνεστε από την μια ως την άλλη άκρη του ουρανού σχηματίζοντας ένα υπέροχο ουράνιο τόξο ως υπενθύμιση ότι όλοι μπορείτε να ζήσετε ειρηνικά.

Το ουράνιο τόξο θα είναι σημάδι που θα δίνει ελπίδα για το αύριο».

Και έτσι κάθε φορά που μια καλή βροχή πλένει τον κόσμο ένα ουράνιο τόξο εμφανίζεται στον ουρανό, για να θυμάστε να εκτιμάτε ο ένας τον άλλο!
image-rainbow-duplicated.jpg

Το ξεκίνημα του νέου κύκλου....


Το ξεκίνημα του νέου κύκλου....


Κάποιες σκέψεις που κάνουμε όλοι μας,αλλά πολλές φορές δεν τολμάμε να τις εξωτερικεύσουμε,τις βλέπουμε στο κείμενο του Paulo Coelho.




Πρέπει πάντα να ξέρεις πότε μια περίοδος φτάνει στο τέλος της. Αν επιμένεις να μένεις σ' αυτήν, να την συντηρείς περισσότερο από τον αναγκαίο χρόνο, θα χάσεις την ευτυχία και τη σημασία των άλλων περιόδων που θα περάσεις. Το κλείσιμο ενός κύκλου δείχνει ότι πρέπει να αφήσεις στο παρελθόν τις στιγμές της ζωής που έχουν τελειώσει.
Έχασες τη δουλειά σου; Μια σχέση αγάπης έφτασε σε ένα τέλος; Έφυγες από το σπίτι των γονέων σου; Πήγες να ζήσεις στο εξωτερικό; Μια μακρόχρονη φιλία έκλεισε ξαφνικά; Μπορεί να περάσει πολύς καιρός και να αναρωτιέσαι γιατί συνέβη αυτό. Μπορεί να πεις στον εαυτό σου ότι δεν θα κάνεις ούτε ένα βήμα μέχρι να μάθεις γιατί ορισμένα πράγματα, που ήταν τόσο σημαντικά και τόσο σταθερά στη ζωή σου έχουν μετατραπεί σε σκόνη, έτσι απλά. Όμως, μια τέτοια στάση θα είναι απαίσια και θα γεμίσει άγχος όλους εκείνους που σε περιβάλλουν: τους γονείς σου, το σύντροφό σου, τους φίλους σου, τα παιδιά σου, τ' αδέλφια σου.
Κάθε άνθρωπος περνά από μια διαδικασία τέλους, κλεισίματος κεφαλαίων, γυρίσματος καινούργιων φύλλων στο βιβλίο της ζωής του, και όλοι θα αισθάνονται άσχημα όταν σε βλέπουν να παραμένεις σε τέλμα.



Τα πράγματα περνούν, και το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τα αφήσουμε πραγματικά να φύγουν. Γι 'αυτό είναι τόσο σημαντικό (όσο οδυνηρό και αν αυτό μπορεί να σου φαίνεται) να καταστρέψεις τα αναμνηστικά, να δώσεις πράγματα σε ορφανοτροφεία, να χαρίσεις ή να πουλήσεις τα βιβλία που έχεις στο σπίτι σου. Τα πάντα σε αυτόν τον ορατό κόσμο είναι μια εκδήλωση του αόρατου κόσμου, για το τι συμβαίνει στην καρδιά μας - και το να απαλλαγούμε από ορισμένες μνήμες επίσης σημαίνει ότι κάνουμε χώρο σε άλλες μνήμες να πάρουν τη θέση τους.
Άσε τα πράγματα να κυλήσουν. Ελευθέρωσέ τα. Βγάλε τον εαυτό σου από αυτά.



Κανείς δεν παίζει στη ζωή με σημαδεμένη τράπουλα, οπότε, μερικές φορές κερδίζουμε και μερικές φορές χάνουμε. Μην περιμένεις τίποτα σε αντάλλαγμα, μην περιμένεις οι προσπάθειές σου να εκτιμηθούν, η ιδιοφυΐα σου να ανακαλυφθεί, η αγάπη σου να γίνει κατανοητή. Σταμάτησε να ενεργοποιείς τη συναισθηματική σου τηλεόραση και να παρακολουθείς ξανά και ξανά το ίδιο πρόγραμμα, αυτό που δείχνει το πόσο υποφέρεις από κάποια απώλεια" έτσι δηλητηριάζεις τον εαυτό σου, δεν κάνεις τίποτα άλλο.

Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο από το να μην αποδέχεται τις σχέσεις αγάπης που διακόπηκαν, τη δουλειά που σου υποσχέθηκαν αλλά δεν έχει ημερομηνία έναρξης, τις αποφάσεις που πάντα αναβάλλεις περιμένοντας την «ιδανική στιγμή».




Πριν ξεκινήσει ένα νέο κεφάλαιο, το παλαιό πρέπει να τελειώσει: πες στον εαυτό σου ότι αυτό που πέρασε ποτέ δεν θα επιστρέψει. Να θυμάσαι ότι υπήρχε μια εποχή που μπορούσες να ζεις χωρίς αυτό το πράγμα ή το πρόσωπο αυτό - τίποτα και κανένας δεν είναι αναντικατάστατος, μια συνήθεια δεν είναι μια ανάγκη.
Αυτό μπορεί να ακούγεται τόσο προφανές, μπορεί ακόμη και να είναι δύσκολο, αλλά είναι πολύ σημαντικό.




Τέλος μιας περιόδου. Όχι από υπερηφάνεια, ανικανότητα ή αλαζονεία, αλλά απλώς επειδή δεν ταιριάζει πλέον στη ζωή σου.
Κλείσε την πόρτα, άλλαξε το δίσκο, καθάρισε το σπίτι, διώξε τη σκόνη.
Σταμάτα να είσαι αυτός που ήσουν και γίνε αυτός που είσαι.

Paulo Coelho

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ......

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ......
Ιστορία που παραμένει επίκαιρη όσο ποτέ τις μέρες μας. Κάποτε στα παλιά χρόνια ένας φτωχός άνθρωπος έκλεψε ένα καρβέλι ψωμί,γιατι δεν είχε να φάει.. Τον πιάσανε όμως την ώρα που 'κανε την κλεψιά και τον κλείσανε στη φυλακή. Έμεινε ξεχασμένος εκεί μέσα για πολλούς μήνες χωρίς δίκη, τόσο που άρχισε να σκέφτεται με ποιον τρόπο θα μπορούσε να βγει. Να δραπετεύσει δεν μπορούσε, γιατί οι φύλακες ήταν πολλοί και τον φυλάγανε καλά.



Δεν του 'μενε, λοιπόν, παρά η πονηριά. Μια μέρα παρακάλεσε κάποιο φύλακα να τον πάει στο βασιλιά. "Και γιατί θέλεις να δεις το βασιλιά;" ρώτησε ο φύλακας. "Θέλω να του δώσω ένα θησαυρό πολύ σπάνιο", απάντησε ο κλέφτης. Έτσι τον οδήγησαν στην αυλή του βασιλιά. "Τι θέλεις από μένα;" τον ρώτησε ο βασιλιάς. "Μεγαλειότατε, θέλω να σας προσφέρω ένα θησαυρό πολύ σπάνιο", απάντησε ο κλέφτης, κι έβγαλε απ' την τσέπη του ένα κομματάκι χαρτί. "Μα, δεν είναι παρά ένα κουκούτσι από αχλάδι!" φώναξε ο βασιλιάς όταν το ξεδίπλωσε. "Ναι, είναι μονάχα ένα κουκούτσι από αχλάδι", απάντησε ο κλέφτης, "αλλά ένα σπάνιο είδος! 

Αν το φυτέψετε, θα γίνει δέντρο, και πάνω σ' αυτό το δέντρο θα ωριμάσουν χρυσά αχλάδια!" "Και τότε, γιατί δεν το φυτεύεις εσύ;" απόρησε ο βασιλιάς. "Υπάρχει σοβαρός λόγος", επέμεινε ο κλέφτης και συνέχισε: "Για να βγάλει τα χρυσά αχλάδια, πρέπει να φυτευτεί από κάποιον που δεν έκλεψε ποτέ και δεν κορόιδεψε ποτέ κανέναν.



Διαφορετικά, δε θα βγάλει παρά τα συνηθισμένα αχλάδια! Να, γιατί έφερα σε σας αυτό το κουκούτσι, Μεγαλειότατε. Εσείς σίγουρα δεν έχετε κλέψει, ούτε εξαπατήσατε ποτέ κανέναν". "Τι βλακείες", μουρμούρισε ο βασιλιάς (που θυμήθηκε πως πριν πολλά χρόνια, όταν ήταν παιδάκι, είχε κλέψει από τη μητέρα του μια χρυσή λίρα). "Εντάξει, ας το φυτέψει τότε ο υπουργός σας", είπε ο κλέφτης. "Ανοησίες", είπε με στόμφο ο υπουργός (που εύκολα μπορούσε να τον δωροδοκήσει κανείς). "Εντάξει, ας το φυτέψει τότε ο στρατηγός του βασιλικού στρατού", πρότεινε ο κλέφτης. "Μα, εγώ δεν κάνω καθόλου για κηπουρός", είπε ο στρατηγός (που συχνά είχε εξαπατήσει τους στρατιώτες στην πληρωμή τους). ""Εντάξει, τότε προτιμήστε τον ανώτατο δικαστή"", πρότεινε ο κλέφτης στο βασιλιά.

Αλλά, ούτε ο ανώτατος δικαστής δέχτηκε (γιατί συνήθως έβγαζε τις αποφάσεις του ανάλογα με τα λεφτά που ο κόσμος του 'βαζε στο χέρι). "Ας το φυτέψει, επιτέλους, ο φύλακας των φυλακών", πρότεινε ο κλέφτης. Αλλά κι ο φύλακας των φυλακών αρνήθηκε κατηγορηματικά (γιατί δεχόταν λεφτά από τους φυλακισμένους, κι ανάλογα κανόνιζε πόσο αυστηρά θα τους συμπεριφερόταν). Κι έτσι συνεχίστηκε η ιστορία για κάμποση ώρα. Οποιονδήποτε κι αν πρότεινε ο κλέφτης, αυτός έβρισκε μια δικαιολογία για ν' αρνηθεί, γιατί δεν είχε καθαρή τη συνείδησή του.



Στο τέλος ο κλέφτης ξέσπασε σε γέλια: "Όλοι σας, όποιοι κι αν είστε, και δεν εξαιρώ κανέναν, κλέβετε, εξαπατάτε, λέτε ψέματα, αλλά κανένας σας δεν μπαίνει για αυτά στη φυλακή. Ενώ εγώ το μόνο που πήρα ήταν ένα καρβέλι ψωμί... Κι όμως, έπρεπε να με κλείσουν γι αυτό μέσα". Τότε, ακόμα κι ο βασιλιάς γέλασε και πρόσταξε ν' αφήσουν αμέσως ελεύθερο τον κλέφτη. Κάθε ομοιότητα με την σημερινή επικαιρότητα είναι συμπτωματική....

ΠΗΓΗ http://anastasiag.pblogs.gr 

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

ΚΙΝΟΥΜΕΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

ΚΙΝΟΥΜΕΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ






















ΙΘΑΚΗ

 








Ο Αλέξανδρος Χατζής τραγουδά την Ιθάκη
Ιθάκη
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)
ΠΗΓΗ http://www.kavafis.gr/index.asp